വാശികൊണ്ടയക്ഷരങ്ങൾ

---

കണ്മുന്നിൽ എത്ര ജീവനുകളാണ് ദിവസവും പിടഞ്ഞു വീഴുന്നത്..

പിച്ചി ചീന്തപ്പെട്ട എത്ര ജീവിതകഥകളാണ്
വരികളായി താളുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നത്..
അതിൽ എത്രയെണ്ണമാണ് ചിലർ വായിച്ചാസ്വദിക്കുന്നത്..

അവനവന്റെ ജീവിതത്തിൽ എത്രയൊക്കെ സന്തോഷം എന്ന് പറഞ്ഞൊപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിലും
അശാന്തിയുടെ കൊടുമുടിയിലാണ് നാമെല്ലാവരും..

മൺകൂനകളിലുറങ്ങുന്ന ആത്മാക്കൾക്കിപ്പോഴും
ചോരചുവപ്പുള്ള പൂക്കളോടിഷ്ടമുണ്ടാകാം..

ജീവനോടെ ജീവനെടുക്കുന്നുവർക്ക് പൂക്കളും മനുഷ്യരും എല്ലാം ഒരേപോലെയായിരുന്നു,,
ചവിട്ടിയരയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള ചോരയുടെ മണം അവർക്കേറെ പ്രിയമുള്ളതായിരുന്നു..

ജീവിതത്തിന്റെ ഒടുക്കമാകാറായിട്ടുണ്ട്,,
ജീവൻ കൊടുത്തും ജീവിതങ്ങളെ കാത്ത ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു..
ഇന്നെല്ലാം തല തിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..

കാത്ത് നിന്നവരുടെയും കൈ പിടിച്ചു കയറ്റിയവരുടെയും
ജീവനാണവർക്കാദ്യം
സംഹാരത്തിന് വേണ്ടതത്രെ..

മനസാക്ഷിയുടെ സ്ഥാനത്ത് പല മനസുകളിലും ഇന്ന് കരിങ്കല്ലുകളാണ്..
മനുഷ്യരൊക്കെയും അത്രയധികം മാറിയിരിക്കുന്നു…

അലീഷ മാഹിൻ